دوازدهم : آنكه از روايت امام أحمد بن حنبل - كه ولى الله در عبارت سابقه “ قرة العينين “ ( 1 ) نقل كرده - صاف ظاهر است كه خلافت مآب اعتراف كرده به آنكه : متعة الحجّ سنت حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، پس اگر روايت منع جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به خلافت مآب مىرسيد - چنانچه خيرخواهان بافته‌اند - چگونه حضرتش اعتراف مىكرد به آنكه متعة الحجّ سنت جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ؟ ! چه ظاهر است كه امرى كه به نصّ جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ممنوع گرديد ، آن را سنت آن حضرت نتوان گفت ، پس اثبات اين روايت نمودن در حقيقت تكذيب وتجهيل خلافت مآب است . سيزدهم : آنكه روايت نسائي - كه از آن اعتراف خلافت مآب به بودن متعة الحجّ در كتاب خدا وفعل جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) آن را ظاهر است ( 2 ) - نيز ردّ اين روايت ، وابطال استظهار اظهار خلافت مآب آن را مىنمايد چه امرى كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از آن منع فرموده باشد ، اثبات آن در كتاب خدا وفعل حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ‹ 1411 › آن را نمودن ، واز ذكر منع آن حضرت آن را سكوت ورزيدن ، كار عاقلى نيست ، وقد سبق في مبحث متعة

--> 1 . سهو از قلم مبارك مؤلف ( رحمه الله ) يا نساخ است ، روايت صفحه قبل از “ إزالة الخفاء “ گذشت . 2 . سنن نسائي 5 / 153 .